Als deze krant op 28 juli 1994 de liefhebbers van Havank niet wakker had geschud met het bericht dat zijn graf op de rooms katholieke begraafplaats Vitushof ‘deerlijk verwaarloosd’ was, dan was Hendrikus Frederikus (Hans) van der Kallen het lot beschoren geweest van de meeste dode schrijvers: de vergetelheid.