Eíndelijk hoorde de Duitse buurman zijn favoriete band eens in het echt en nu probeerde een zeikerd hem te beteugelen | column Wieberen Elverdink

Zo halverwege het derde nummer begon het me op te vallen. Steeds als de band een regel uit het lied had gespeeld, klonk de laatste, lange noot nog even door, niet vanaf het podium van de Grote Zaal, niet vanuit de muzikanten zelf, maar vlak naast me.